गुहागर ते असगोली असा सुमारे ५ ते ६ कि. मी. लांबीचा विस्तीर्ण समुद्रकिनारा गुहागरला लाभला आहे. सुरुच्या बनातून दिसणारा चकाकत्या सोनेरी वाळूचा किनारा, त्यावर धडकणार्‍या शुभ्र फेसाळत्या लाटा, पूर्वेकडे लाभलेली डोंगराची पार्श्वभूमी आणि नारळी-पोफळीच्या बागातून,अथांग निळ्या सागराच्या सान्निध्यात वसलेला गुहागरचा किनारा तितकाच विलोभनीय दिसतो.

तालुका - गुहागर

बस स्थानक - गुहागर

रेल्वे स्थानक - चिपळूण

योग्य काळ - ऑक्टोबर ते मे

गुहागरच्या सफरीत तिथल्या समुद्रकिनाऱ्यावर समुद्रस्नानाचा मनसोक्त आनंद लुटता येतो. सूर्य डोक्यावर आल्यावर निर्धोकपणे समुद्रस्नान करण्यासाठी गुहागर इतका शांत व सुरक्षित समुद्रकिनारा दुसरा नसेल. मात्र समुद्रांत जाताना स्थानिकांकडून माहिती घेऊन जाणे केव्हाही चांगले.

मऊ पुळणीवर पावलांना गुदगुल्या करणारी मखमली वाळू अनुभवताना तासंतास केव्हा निघून जातात ते कळतंच नाही. त्याच वेळी वाळूतून हिंडणार्‍या छोट्याछोट्या खेकड्यांचं निरीक्षण करतानाही मजा वाटते. ही भटकंती अनुभवल्यावर पोटाची क्षुधा शमविण्यासाठी सोलकढी, उकडीचे मोदक, माशांचे विविध प्रकार, तांदळाची गरम भाकरी असे अस्सल कोकणी खाद्यपदार्थ पुरविणारी उपहारगृहे किनार्‍यावर आपली वाट बघत असतात.

अनुभवण्यासारखे खूप काही

कातळशिल्पं (खोदचित्रे)

चला तर मग!

मसाल्याचे पदार्थ

चला तर मग!

जाखडी किंवा बाल्या नृत्य

चला तर मग!
Positive SSL